DE RONDE VAN FRANKRIJK

Met een oldie op reis gaan, waarom niet. Zoals Luc al vertelde, in plaats van rond de kerktoren te rijden, eens op reis gaan met onze 4 deurs MG Magnette. Dat moet toch kunnen. Wel mag het niet super heet zijn, want de gietijzeren motorblok aan uw voeten geeft al warmte genoeg. Dit jaar hebben we gekozen om nog eens terug te gaan naar Frankrijk. Daar is het niet superheet zoals vorig jaar aan het Gardameer. We hadden afgesproken met vrienden, de familie Neyrinck, om een week door te brengen op een camping in de Charente-Maritime streek. Dit is tussen Bordeaux en La Rochelle aan de kust, zeg maar de oesterstreek. Zij met hun caravan, wij in een vakantiehuisje. Zo kon Ruben, onze zoon, ravotten met Wout en Ulrike aldaar in het zwembad. De trip naar ginder is ongeveer een kleine 900 km. over autowegen en ook over Parijs. Niet de oldtimervriendelijkste route natuurlijk. We beslisten om de trip in twee dagen te rijden. De bedoeling is ook om onderweg wat bezienswaardigheden aan te doen.
Op vrijdagmorgen vertrokken we richting Mont St. Michel. Daar in de nabijheid hadden we een leuk B&B adres gevonden. http://levieuxpuits.site.voila.fr/
Een aanrader daar, want m’n oldtimer mocht in de schuur gestald worden..


Het is al niet de eerste keer dat ik Mont St. Michel bezocht heb, maar wel de eerste keer dat ik het zie met water er om heen. Bij vloed dus. Wanneer je goed kijkt, zie je een BMW in het water staan. Dagelijks gebeurt dit, soms meerdere wagens tegelijk. Bezoekers die het vergeten rekening te houden met de getijden. Amaai, al da zeewater in uwen mechaniek, en den elektriek. Problemen voor den rest van z’n dagen daarmee.
De volgende dag deden we St. Malo aan, en ik moet zeggen, werkelijk een prachtige vestingstad. Het oude stadsgedeelte ligt binnen de vestingmuren, waar gezellige winkels en restaurants troef zijn. Zeker een aanrader om daar eens naar toe te gaan.



In de namiddag reden we dan zuidwaarts. Een trip van 350 km. Via Rennes en Nantes reden we naar het zuiden. Eens voorbij Nantes, de gewone slingerwegen naar onze bestemming, Camping L’orée du Bois te Les Mathes. Dit is net boven Royan. Ondertussen was de familie Neyrinck al reeds aangekomen.
Op dag 3 hadden we een rustdag ingelast. Het was nodig, eens lekker luieren aan het zwembad deed ons deugd. Onze kinderen amuseerden zich in het zwembad, en wij ook trouwens, om eens af te koelen natuurlijk.


Op de vierde dag waren de weergoden niet zo gunstig met ons. Het was bewolkt, en kans op wat gespetter. We beslisten om naar Rochefort te rijden. Daar kon je in het Marine museum de werkzaamheden bekijken van het historisch schip de Hermione die ze nabouwen. Heel imposant. Voor meer info daarover, surf naar Werf Hermione


In de namiddag reden we naar Marennes, naar een museum over oesters. Dit was toch onze bedoeling tenminste. Den Tom Tom navigeerde ons verkeerd, en zo botsten we op het oude vestingsdorpje Brouage. Echt mooi. Voor één keer kreeg dat modern spul geen klop op z’n behuizing. Dat onding had geluk deze keer. Getuige de foto’s. Voor meer info over het dorpje, surf naar Brouage


Daarna reden we verder naar onze volgende bestemming, maar ditmaal met de oude vertrouwde kaart aan de hand, naar La cité de l’huitre nabij Marennes. Daar konden we alles bekijken en ook rieken over de wereld van de oesters, en natuurlijk ze eens proeven. Heel leerrijk.
Meer info, surf naar Marennes (in het Frans)
De volgende dag deden we het eiland Ile d’Oléron aan, bekend natuurlijk van het nabij gelegen Fort Boyard. Je kan er omheen varen, maar niet vanbinnen bezichtigen. Jammer, maar geheimzinnig mooi.. Surf naar Fort Boyard
.


Dag 5 was weeral een rustdag aan het zwembad. Dag 6 naar de grootste Zoo van Frankrijk. En ik moet zeggen, het was mooi. Je wandelde via een uitgestippeld route doorheen het park. De tijger van ESSO kon je ook zien. (Stop een tijger in uw tank). Mooi beest!


Dag 6, de laatste dag was terug een zwembad-luierdag, want de volgende dag brak de terugweg aan. Natuurlijk niet in één keer naar de Vlaanders, maar in twee etappes. De éérste etappe was een korte. In de voormiddag reden we naar Poitiers, (200Km) naar het themapark Futuroscoop. Dit is een park over visuele techniek voor jong en oud.
Surf naar Futuroscoop
Ook voor de jonge bezoekers was er veel te doen en te ontdekken op speelse wijze. Een soort Science of een Europese Epcot, met mooie architectonische gebouwen eromheen.



De volgende etappe was wel iets langer natuurlijk. Een trip van om en bij de 700 KM. half RN, en half autobaan.met onderweg enkele foto- en tankstops. Zeg maar; wat rustpauzes.


Ik was er gerust in dat de MG Magnette het ging volhouden. Ik heb de wagen al reeds 30 jaar in mijn bezit, en alles is verbeterd wat te verbeteren valt. Elektonische ontsteking van de laatste generatie gemonteerd, de motor is reeds een tijd terug gereviseerd, overdrive versnellingsbak ingebouwd, betere schokdempers. Ja, allemaal beproefde techniek die z’n degelijkheid al bewezen heeft. Destijds ben ik met m’n MG B naar Griekenland, de Noordkaap, en Gibraltar getourd, met een soortgelijke motor. Trips van 8000 Km. zonder problemen. Nu, er kan toch altijd iets stuk gaan, maar moderne wagens zijn daar ook niet van vrijgesteld. Op de camping vertelde een Nederlander mij dat z’n alternator defect was van z’n Passat..Maar ik had er alle vertrouwen in dat de Magnette het ook aankon, en dat deed ze ook. Op het einde van rit voel je dan een overwinnaar. Je heb je grenzen verlegd met je oldtimer. De Magnette is een volwaardige reisauto, veel plaats, redelijke kofferruimte en rijdt goed. Een plezier om op die lange mooie slingerende asfaltlinten te rijden in het buitenland. Hier hebben we dat niet. In de Vlaanders braak ik van de slechte macadam wegen, de verkeerdrempels en om de haverklap de stoplichten.
Op de RN kan je goed cruisen in vierde of in vijfde versnelling. Maar ja, hier wonen we dicht op elkaar natuurlijk. Zodus, volgend jaar teug naar het buitenland ermee, maar waar? Dat zien we wel. Wordt zeker vervolgd.

Eddy



| GM Webstudio |